Samenvatting van veelgebruikte kunststofmodificatieadditieven (1)

Antioxidant

De China Jwell extruder machine is een hulpstof waarvan de belangrijkste functie is om de thermische oxidatieve afbraak van polymeerhars te remmen; deze behoort tot de categorie antioxidanten. Antioxidanten zijn de belangrijkste soort stabilisatieadditieven voor kunststoffen, en bijna alle polymeerharsen maken gebruik van antioxidanten. Volgens het werkingsmechanisme bevatten traditionele antioxidantensystemen over het algemeen hoofdantioxidanten, hulpantioxidanten en passiveren van zware metaalionen.

Het belangrijkste antioxidant van Jwell extrusiemachines is om polymeerperoxyradicalen op te vangen als zijn belangrijkste functie, en wordt ook wel “peroxyradicaalvanger” en “kettingafbrekend antioxidant” genoemd; dit omvat aromatische amineverbindingen en gehinderde fenolen, twee productseries.

Hulpantioxidanten hebben de functie om polymeerperoxyverbindingen af te breken; ze worden ook wel “peroxide-afbrekers” genoemd en omvatten thiodicarboxylaat- en fosfietverbindingen; ze worden meestal samen gebruikt met primaire antioxidanten.

Passiveren van zware metaalionen staan bekend als “anti-kopermiddelen”; ze kunnen overgangsmetaalionen complexeren en voorkomen dat ze de oxidatieve afbraakreactie van polymeerharsen katalyseren; typische structuren zijn hydrazideverbindingen.

In de afgelopen jaren, met de diepgaande studie van de theorie van polymeerantioxidanten, heeft de classificatie van antioxidanten ook bepaalde veranderingen ondergaan. Het meest opvallende kenmerk is de introductie van het concept “koolstofradicaalvanger”. Deze vrije radicalenvanger verschilt van de hoofdantioxidanten in de traditionele zin; ze kunnen polymeeralkylradicalen opvangen, wat neerkomt op het toevoegen van een extra verdedigingslinie aan het traditionele antioxidantensysteem.

Zulke stabiliserende hulpstoffen omvatten voornamelijk arylbenzofuranonverbindingen, bisfenolmonoacrylaatverbindingen, gehinderde amineverbindingen en hydroxylamineverbindingen, enz. Het ternair antioxidantensysteem dat door de combinatie van deze stoffen wordt gevormd, kan het antioxidantstabilisatie-effect van kunststofproducten aanzienlijk verbeteren.

Opgemerkt moet worden dat amineantioxidanten kleurvervuiling veroorzaken en meestal worden gebruikt in rubberproducten, terwijl fenolische antioxidanten en hun samengestelde antioxidantensystemen met hulpantioxidanten en koolstofvrije radicalenvangers voornamelijk worden gebruikt in kunststoffen en plastic kleurenrubberproducten.

Impactmodifier

In brede zin worden alle additieven die de slagvastheid van rigide polymeerproducten kunnen verbeteren collectief aangeduid als impactmodifiers. Impactmodifiers in de traditionele zin zijn in principe gebaseerd op de theorie van elastische verharding; de betrokken verbindingen behoren vrijwel zonder uitzondering tot verschillende copolymeren en andere polymeren met een elastisch verhardend effect.

Als fabrikant van extrudermachines, China Jwell neemt rigide PVC-producten als voorbeeld. Vandaag de dag omvatten de variëteiten die op grote schaal worden gebruikt in de Chinese markt voor extrudermachines voornamelijk gechloreerde polyethyleen (CPE), acrylaatcopolymeer (ACR), methacrylaat-butadieen-styreen-copolymeer (MBS), ethyleen-vinylacetaat-copolymeer (EVA) en acrylonitril-butadieen-styreen-copolymeer (ABS), enz. De ethyleenpropyleendiene-rubber (EPDM) die wordt gebruikt bij de verhardingsmodificatie van polypropyleen behoort ook tot het bereik van rubberverharding.

Vlamvertragend middel

De meeste kunststofproducten zijn brandbaar, wat vele verborgen gevaren oplevert voor de toepassingssafety van hun producten. Precies gezegd is het meer gepast om vlamvertragende middelen te noemen als vlamvertragers, omdat “vlamvertragend” twee betekenissen omvat: vlamvertraging en rookonderdrukking, wat uitgebreider is dan het begrip vlamvertragend. Echter, mensen zijn al lang gewend aan het gebruik van het begrip vlamvertragend, dus het vlamvertragende middel waarnaar in de literatuur wordt verwezen, is eigenlijk een algemene term voor functionele additieven voor vlamvertraging en rookonderdrukking.

China extruder machineVlamvertragende middelen kunnen volgens hun gebruiksmethode worden onderverdeeld in additieve vlamvertragende middelen en reactieve vlamvertragende middelen. Additieve vlamvertragende middelen worden meestal aan de basishars toegevoegd en worden eenvoudig fysiek gemengd met de hars; reactieve vlamvertragende middelen zijn over het algemeen monomeren die vlamvertragende elementen en reactieve groepen in de molecule bevatten. Zoals gehalogeneerde zuuranhydriden, gehalogeneerde bisfenolen en fosforhoudende polyolen, enz., kunnen ze door hun reactiviteit chemisch gebonden worden aan de moleculaire keten van de hars en deel gaan uitmaken van de kunststofhars. De meeste reactieve vlamvertragende structuren zijn nog steeds synthetische additieve vlamvertragende middelen. Monomeer van het middel.

Volgens verschillende chemische samenstellingen kunnen vlamvertragende middelen ook worden onderverdeeld in anorganische vlamvertragende middelen en organische vlamvertragende middelen. Anorganische vlamvertragende middelen omvatten aluminiumhydroxide, magnesiumhydroxide, antimoonoxide, zinkboraat en rode fosfor, enz. Organische vlamvertragende middelen zijn meestal gehalogeneerde koolwaterstoffen, organische bromiden, organische chloriden, fosfaten, gehalogeneerde fosfaten, stikstof Het is een vlamvertragend middel en een stikstof-fosfor intumescent vlamvertragend middel. De rol van rookonderdrukkers is om de hoeveelheid rook die door vlamvertragende materialen wordt geproduceerd en de uitstoot van giftige en schadelijke gassen te verminderen; meestal zijn dit molybdeenverbindingen, tinverbindingen en ijzerverbindingen. Hoewel antimoonoxide en zinkboraat ook rookonderdrukkende eigenschappen hebben, worden ze vaak gebruikt als synergisten voor vlamvertraging, dus worden ze geclassificeerd als vlamvertragende systemen.

Weekmaker

China extruder machine weekmaker is een soort additief dat de plasticiteit van polymeerhars verhoogt en het product zachtheid geeft. Het is ook de categorie van plastische additieven met de grootste productie en consumptie tot nu toe. Weekmakers worden voornamelijk gebruikt in zachte PVC-producten en zijn ook veel gebruikt in polaire plastics zoals cellulose.

De categorieën van verbindingen die in weekmakers worden betrokken, omvatten over het algemeen ftalaten, vettedicarboxylaten, trimellitat, polyester, epoxyesters, fenylalkylsulfonaten, fosfaten en gechloreerde paraffinen. Vooral ftalaten zijn het belangrijkste.

Hittestabilisatoren

Als niet anders aangegeven, verwijst de hittestabilisator specifiek naar de stabilisator die wordt gebruikt bij de verwerking van polyvinylchloride en vinylchloridecopolymeren. Polyvinylchloride en vinylchloridecopolymeren zijn warmtegevoelige harsen en kunnen tijdens thermische verwerking gemakkelijk waterstofchloride afgeven, waardoor thermische verouderingsafbraakreacties ontstaan. Thermische stabilisatoren bereiken thermische stabilisatie doorgaans door waterstofchloride te absorberen, actief chloor te vervangen en dubbele bindingen toe te voegen.

De soorten thermische stabilisatoren die industrieel veel worden gebruikt, omvatten over het algemeen basisch loodzouten, metaalzeep, organisch tin, organisch antimoon en andere hoofdstabilisatoren, en epoxyverbindingen, fosfieten, polyolen en twee organische hulpstabilisatoren zoals ketonen. Het samengestelde stabilisatiemiddel, dat bestaat uit hoofdstabilisator, hulpstabilisator en andere additieven, speelt een belangrijke rol in de markt voor thermische stabilisatoren.

Lichtstabilisator

China extruder machine lichtstabilisator, ook wel UV-stabilisator genoemd, is een soort stabilisatiehulpstof die wordt gebruikt om de foto-oxidatieve afbraak van polymeerharsen te remmen en de weerbestendigheid van kunststofproducten te verbeteren. Volgens de verschillende stabilisatiemechanismen kunnen lichtstabilisatoren worden onderverdeeld in lichtbeschermingsmiddelen, ultraviolette absorbers, exciteringsstoofmiddelen en vrije radicalenvangers.

De meeste lichtbeschermingsmiddelen zijn carbonblack, zinkoxide en sommige anorganische pigmenten of vulstoffen; hun rol wordt bereikt door ultraviolette stralen te blokkeren.

Ultraviolette absorbers hebben een sterk absorptie-effect op ultraviolette stralen en zetten schadelijke lichtenergie om in onschadelijke warmte-energie door intramoleculaire energieoverdracht, waardoor voorkomen wordt dat het polymeerhars ultraviolette energie absorbeert en fotooksidatie veroorzaakt. Er zijn vele soorten verbindingen betrokken bij UV-absorbers, hoofdzakelijk benzofenonverbindingen, benzotriazoolverbindingen, salicylaatverbindingen, gesubstitueerde acrylonitrilverbindingen en triazineverbindingen.

Quenchers in de geëxciteerde toestand zijn bedoeld om de energie van het geëxciteerde polymeermolecuul te dempen, waardoor het terugkeert naar de grondtoestand en verhindert dat het verder polymerenketens splitst. Quenchers in de geëxciteerde toestand zijn meestal nikkelcomplexen.

De vrije-radicalenvanger gebruikt gehinderde amine als functionele groep, en het overeenkomstige nitroxide-radicaal vormt de basis voor het vastleggen van polymeerradicalen. Omdat dit nitroxide-radicaal tijdens het stabilisatieproces kan regenereren, is het fotostabiliserende effect zeer prominent. Tot nu toe heeft het zich ontwikkeld tot de categorie lichtstabilisatoren met de meeste varianten en de grootste productie en consumptie. Natuurlijk beperkt de rol van gehinderde amine-lichtstabilisatoren zich niet alleen tot het vastleggen van vrije radicalen. Studies hebben aangetoond dat gehinderde amine-lichtstabilisatoren vaak tegelijkertijd de functies hebben om hydroperoxiden af te breken en singuletoxygen te quenchen.