قطعات پلاستیکی در محدوده وسیعی از کاربردها استفاده میشوند، از ظروف ساده و لوازم آشپزخانه تا قطعات مکانیکی پیچیده و بستهبندی محصولات الکترونیکی. با این حال، برای قطعات پلاستیکی با نیازهای بالای دقت، مانند بستهبندی محصولات الکترونیکی، باید از مرحله ساخت قالب در هنگام قالبریزی توجه ویژهای به نیازهای دقت صورت گیرد.

چه عواملی دقت قطعات پلاستیکی را در هنگام قالبریزی تعیین میکنند؟ چگونه میتوانیم دقت قطعات قالبریزی شده با دیوارههای باریک را بهبود ببخشیم؟
- فشار بستهبندی قالب: اصولاً باید بزرگتر از فشار کل پلاستیکی که به داخل قالب ریخته میشود باشد، به منظور جلوگیری از حاشیههای ناخالص.
- فشار و سرعت رابطه جزئی دارند. هدف فشار وارد شده به قالب اطمینان از این است که مواد اولیه به طور یکنواخت، کامل و در مقدار مناسبی وارد قالب شوند و تمام زوایا را پر کنند. فشار خیلی کم باعث کوتاه شدن شوت و انقباض میشود؛ فشار خیلی زیاد باعث حاشیههای ناخالص، پرکردن بیش از حد، چسبیدن، سوختن، آسیب به قالب و استرس داخلی بالا میشود.
- سرعت وضعیت مواد اولیه در مسیر قالب و در محصول نهایی را تعیین میکند. سرعت خیلی بالا باعث حاشیههای ناخالص، پرکردن بیش از حد و سوختن میشود؛ سرعت خیلی کم باعث کوتاه شدن شوت، انقباض، اتصال ضعیف و شکستن میشود.
- دمای قالب: مواد اولیه مختلف نیازمند دماهای متفاوت هستند. اگر دما خیلی کم باشد، ذوب به درستی نفوذ نمیکند، که منجر به رنگ غیرهمگون و افزایش استرس داخلی در محصول نهایی میشود. اگر دما خیلی کم و فشار خیلی زیاد باشد، میله پیچ ممکن است شکسته شود. اگر فشار خیلی زیاد باشد، محصول لبههای خشن خواهد داشت و اختلاف دما ناشی از خنککردن باعث انقباض میشود. مواد اولیه تجزیه میشوند، زرد میشوند، رنگشان تغییر میکند و به سرعت شکسته میشوند. زمان خنککردن طولانیتر میشود و گازها به سهولت از بین نمیروند.


